Historia

Położenie

Gmina Bobolice leży w powiecie koszalińskim, we wschodniej części województwa zachodniopomorskiego, wzdłuż dróg krajowych: Piła- Szczecinek-Koszalin i Bobolice – Warszawa. Ukształtowanie powierzchni terenu jest bardzo interesujące pod względem krajobrazowym, gdyż ponad 3/4 obszaru pokrywają gliniasto-piaszczyste pagórki i wzgórza polodowcowe, przekraczające w kilku miejscach wysokość 200 m n.p.m. Ich zagęszczenie jest tak duże, że przypominają one „morze wydm saharyjskich lub krajobraz księżycowy, z tą różnicą, że porasta ją roślinność. Tę „żywą” rzeźbę potęgują jeszcze podłużne obniżenia zwane rynnami, które dawniej wypełniały lodowce, a teraz jeziora; wśród nich piękne Chlewo, Pniewo, łańcuch wielkich jezior trzebieńskich i inne. Mają one czystą krystaliczną wodę i żyją w niej lobelia dortmana oraz rośliny chronione z czasów epoki lodowcowej. Ze wschodu w kierunku północno-zachodnim przecinają teren wielkie doliny rzeczne —Radwi i jej dopływu- Chocieli. Są one głęboko wcięte w podłoże o stromych zboczach porośniętych lasami liściastymi. Przez to bardzo malownicze. W dolinie Chocieli koło Bobolic ma swoje siedlisko (największe w Polsce) piękna chroniona roślina — Pełnik europejski, cieszący się dużym zainteresowaniem naukowców. W tym ciekawym krajobrazie Chocieli szczególne miejsce zajmuje miasto Bobolice o prawie 700-letniej historii. Teren gminy uatrakcyjnia duże zalesienie (47% ogólnej powierzchni), kilkanaście grodzisk słowiańskich, kilka cmentarzysk kurhanowych, stare dwory, zabytkowe świątynie i pomniki wzniesione przez lokalną społeczność.